باز هم ماه رمضان رسید. ماه تهذیب نفس ... ماه ضیافت الهی...؟؟؟؟؟؟!!!!

باور کنید نموتونم ادامه بدم ... کدوم تهذیب نفس؟ کدوم ضیافت الهی؟

برای ما ایرانی جماعت ماه رمضان هرچیزی که باشه مطمئنم ماه تهذیب نفس نیست.

الان خدمتتون عرض می کنم...

قبل از ماه رمضان همه چیز به قاعده و معمول پیش میره. اما ماه رمضان که شروع می شه ... اگه یه نفر بی خبر ازهمه جا ایران رو ببینه فکر می کنه جشنواره خوراکیها برگزار شده.

اصلاً یکی به من بگه این چه جور تهذیب نفس ِ که مردم  بیشتر از همة ماه های دیگه می خورند و بریز و بپاش دارند. این ضیافت الهیه  یا ضیافت انسانی؟

جالبه که همه ساله دولتمردان محترم به این قضیه بیشتر دامن می زنن و از یک ماه قبل تمام امکانات دولتی رو بسیج می کنن تا بازارهای خوراکی پر باشه!

ماه رمضان ما مملو از خوراکی های رنگارنگ و شکم چرانی به بهانه سحر و افطار است. خرج خوراک یک خانوار در ماه رمضان حداقل 1.5 برابر ماه های عادیه.

اگه این تهذیب نفسه ! وای به حال جشن غذا.

مغازه داری روی شیشه مغازه اش تابلویی به این مضمون نصب کرد: " توله های فروشی ".
چیزی از نصب آن نگذشته بود که مغازه دار متوجه پسر کوچولویی شد که جلوی او ایستاده بود.

پسرک از او خواست تا توله ها را به او نشان دهد.
مغازه دار سوت زد و با صدای سوت او، یک ماده سگ با پنج تا توله فسقلی اش که بیشتر شبیه توپ های پشمی کوچولو بودند، پشت سر هم از لانه بیرون آمدند و در مغازه به راه افتادند. پنجمین توله در آخر صف لنگان لنگان به دنبال سایرین راه می رفت.
پسر کوچولو توله سگ لنگ را نشان داد و گفت: " اون توله هه چشه؟" مغازه دار توضیح داد که آن توله از همان روز تولد فاقد حفره مفصل ران بوده است و سپس افزود: اون توله زنده خواهد ماند، اما تا آخر عمرش همون جوری خواهد لنگید. در واقع اون توله خیلی بدرد بخور نیست.
پسر کوچولو نگاهی عمیق به مغازه دار کرد و گفت:  من همونو می خوام.
مغازه دار موافقت نکرد، اما پسر کوچولو مدام اصرار می کرد تا اون توله را بخرد. بالاخره مغازه دار راضی شد و در حالی که از اصرار پسر بچه متعجب بود توله را به او داد.

پسرک توله را بغل کرد و در حالی که از گوشه چشمش یک دانه اشک درخشان روی صورتش می لغزید لنگان لنگان از مغازه بیرون رفت.

نویسنده : حمیدرضا نیک نژاد( با اصلاح)